מײַן ערשטע אײַנדרוק פֿון דער מאַדאַם איז געװען ― האָב איך זי געזען אױפֿן דעקל פֿון אַ זשורנאַל? זי איז אַ שיינקייט. אָבער ווען זי האָט אַרויסגענומען די בלוזקע און אירע פּרעכטיקע ציצן האָבן זיך באַוויזן אונטערן, האָב איך מער נישט געקוקט אויף איר פּנים. דער גוי שטעקט איר אין טאָכעלע דעם פּיצל, און איך קאָן מיך נישט אָפּרײַסן פֿון אירע בריסט — זיך שווענקען, היפּנאָטיזירן ווי. די קול איז אויך פייַן, ספּעציעל ווען זי קומט.
וואָס אַ טשיקאַווע און באַקוועם קאַווערן, די שליימעסדיק אָרט צו קלאַפּן אַזאַ אַ שיין און לטשעראַס טאָכטער. װאָס פֿאַר אַ בלאָז־אַרבעט זי גיט איר טאַטן, װאָסערע זיסע אױגן זי האָט אין יענעם מאָמענט. זי קוקט מיט אזעלכע אינגעלע אויגן און שלינגט זײן האן, א הימלישער פארגעניגן. און איר טאָכטערס קונץ איז נישט אַ קליין, זי האָט אַ סך דערפאַרונג, זי ווייסט דאָך אַ סך וועגן געשלעכט.
ווען וועלן זיי עפענען דעם פייגעלע ס אַנוס?